30.10.2009 - ters

Ters geliyor bana yaşamak...

Tersine akıp gidiyor hayat. Hep tersimize geliyor heyecanları. Başımızı kaldırsak dönüyoruz. Kusuyoruz. Hayat pisti, içine ediyoruz daha.

Daha neler ediyoruz da görmüyoruz hiç.

Edilgen çatılı bir ev bu dünya. Isınmak için özneler yakıyoruz. Yanıyorum, duman tersine tütüyor...

Hareket ediyor görüp görebileceğimiz her şey. Gökyüzü vedalarımızı da sürüdü.
Binlercemiz toprak tattık.
Birbirimize ağladığımız da oldu, güldüğümüz de.

Göz göze gelemedik bir türlü şu kısmetimizle...

Yani tersimiz de kaldı mutluluk. Kaldığımızla yaşıyoruz. Yaşlanıyoruz ey hak! Yüzümüzdeki çizgiler suyu kesilmiş derelerin yataklarını andırıyor.
Şerit şerit kuruyoruz...

Ne çabuk eskidik...

Önce siyahtı etraf. Sonra birden aydınlandı. Ağladık bir süre, sustuk. Beyaz göründü her şey. Kar beyazı düşlere tebessüm ettik. Derken soluklaştı. Belli ki siyaha dönüyoruz.

Oysa kırmızısı olmalıydı bu hayatın; hani yeşili, mavisi...

Sorma gitsin...

.

2009-11-02 19:08:59 - ...