17.7.2009 - "Göz yaşlarımızla çağlayan denizin türküsü"" İnsanlar gülmüyor, gülemiyor Gülmenin gülünç kaçtığı bir devir Cephenin kalıntılarını üzerimize yıkıyor Göz yaşı ve kanla beslenen topraktan Dirilemeyen, gülemeyen bir nesil büyüyor Çaresizce soyunuyoruz benliğimizden İçimizde bizden öte bir başkası diriliyor. Dışarısı ayaz, dışarısı korkunç baharlara gebe! Olanaksızı olanaklı hale getirmek için binlerce can göçüyor Diyarlar, cepheler ve soğuk yüzü namlunun Ve ormanlar tüm heybetiyle titretiyor evreni Irmakları ardına düşüren kan Boğuyor, boğuyor geleceklerimizi. Marazi yalanlar düşüyor peşimize Her bir kelimenin hesabını Ana rahmindeki çocuklar veriyor. Düşüyorlar peşimize, birkaç adam ve kılıksız süvarileri Kapana kıstırıyorlar bizi Geçmişin acımasız karanlığına leşimizi seriyorlar. İnsanlar gülemiyor, gülmek ayıp Gülmek nice zaferleri silip süpürüyor Terkimize alıp binlerce yalanı, düzenbazlığı Açlığın, sefilliğin koynuna düşüyoruz Göz gözü görmüyor. Burnunun ucunu göremeyen bir ayyaş gibi Şehir baş aşağı ediyor bizi Sırtımızda tarihin yaldızlı hançeri. Susturulmuş yüzlerce, binlerce ağıt Ve çığlıklarını yutmuş çocuklar; /Bulutların resmini çizemeden Yağmurun ılıklığını sezemeden/ Başka bir güne, başka bir yazgıya doğuyorlar. Gülemiyoruz, Gülmek birazda pespaye bir gerçeği yüzümüze vuruyor Henüz bize söylemedikleri, Asla bilmediğimizi sandıkları Pencere pervazına kıstırılıp bekletilen gerçeğin karası Yüzümüzde ışıyor Çünkü yüzümüz aydınlık, Yüzümüzde aynalar kendini aklıyor. Gülmenin güzelliği yakıştırılmadıysa bize Varsın ağlamanın büyüklüğü yüceltsin özümüzü Göz yaşlarımızla coşup gürleyen denizler, Denizler söylesin türkümüzü. " Aslı.. | http://ajitasyonbaharlar.blogcu.com/ Berfin Bahar Dergisi Sayı:137 |
| ______________________________________________________________ + Yorum yaz |
| <- Önceki yazı | Sonraki yazı -> |